Aanwezig
Een jaar waarin ik met je meeloop.
Voor de man die alles draagt. Maar er zelf niet meer bij is.
Je hebt al veel bereikt... en toch voel je dat er iets mist.
Je hebt een bedrijf dat draait. Een vrouw. Kinderen. Vrienden die je waarderen. Op papier klopt alles.
En toch…
Je vrouw is er… maar jullie bereiken elkaar niet meer echt. Je kinderen zien je… maar voelen niet dat je er echt bij bent. Je bedrijf vraagt meer dan het geeft. En thuis, als er even niets hoeft, weet je niet meer hoe dat is.
Niet omdat je te weinig doet. Maar omdat je zo veel doet dat je zelf bent verdwenen.
Je situatie is niet het probleem
Er is een patroon. Het zegt: als jij harder werkt, meer geeft, meer je best doet…
dan zul je je uiteindelijk genoeg voelen. Gezien worden. Ertoe doen.
Het omgekeerde is waar.
Hoe harder je je best doet, hoe minder je gezien wordt. Hoe meer je draagt, hoe meer de mensen om je heen op je leunen. Hoe meer je geeft, hoe verder de verbinding wegglijdt.
Begrijpen verandert dat niet. Je hebt het al begrepen.
Het patroon moet losgelaten worden.
Ik weet hoe dit voelt
Ik heb hier ook gestaan.
Mijn praktijk opbouwen na een faillissement. Zorgen dat ik genoeg tijd had met de jongens. Nog een beetje leuk doen met Karin. Ik was zo gefocust op alles wat ik moest doen, dat ik er niet meer echt bij was.
Tijd met Max en Vigo besteedde ik in mijn hoofd aan mijn marketing. Als ik met Karin was, dacht ik na over hoe ik alles nog beter kon doen. Alles voor hen. Maar wat ze echt nodig hadden, gaf ik ze niet. Ze voelden zich niet gezien.
Waardoor ik nog harder mijn best ging doen. Alle leuke momenten voelden steeds meer als werk. Het plezier werd minder. Ik kon een halve nacht wakker liggen van de spanning in mijn lichaam.
Tot ik in een sessie met mijn eigen leraar een van mijn onbewuste patronen kon voelen. Een patroon van angst. Niet goed genoeg zijn, en dan geen liefde krijgen. Iets wat ik in mijn jeugd aangeleerd had.
Er kwam een gigaboosheid los. Ik heb me drie maanden lang bijna continu boos gevoeld.
Maar tegelijk voelde ik me relaxed. Karin zei: wat heb je een geduld met de kinderen de laatste tijd.
Ik kan weer aanwezig zijn. De weekends zijn weer tijd om te genieten. De jongens ravotten er met me op los. En voor Karin ben ik weer de man waarop ze gevallen is.
Dat is wat er mogelijk is als je je patronen los gaat. Niet door hard te werken aan jezelf. Maar door minder te doen. Door los te laten.
Wat er in dit jaar gebeurt
Als jouw patronen veranderen, verander jij. En als jij verandert, verandert hoe de mensen om je heen op jou reageren. Niet omdat zij iets anders doen, maar omdat jij anders bent.
Niet praten over wat er vroeger mis is gegaan. Niet nog een keer begrijpen waarom je bent wie je bent. Het loslaten in je lichaam, niet alleen in je hoofd.
Je team gaat meer zelf dragen, niet omdat jij het vraagt, maar omdat de ruimte er ineens is. Je kinderen voelen een vader die er echt bij is. Niet iemand die zijn best doet aanwezig te zijn, maar iemand die er gewoon is. Je vrouw ziet de man die je echt bent.
Je wordt niet iemand anders. Je komt terug bij wie je altijd al was.
“Tijdens het kennismakingsgesprek met Bas merkte ik meteen dat Bas echt de tijd nam om me te begrijpen. Zijn empathie en inzicht waren bijzonder waardevol, en ik besloot om het traject met hem aan te gaan.
Deze keuze bleek een keerpunt in mijn leven.
Dankzij de coaching heb ik de moed gevonden om een onderneming te starten, ervaar ik minder last van angsten, en heb ik meer energie en enthousiasme in het leven.
Ik raad iedereen aan die langdurig vastloopt in dezelfde patronen en al veel andere therapieën geprobeerd heeft om met Bas te werken. Zijn benadering biedt echte oplossingen en kan een belangrijke bijdrage leveren aan je persoonlijke groei en welzijn.”
– Patrick
Dit is 'Aanwezig'
Je neemt geen traject af. Je hebt een jaar lang iemand naast je die weet wat je draagt. Omdat hij het zelf gedragen heeft.
Er zijn vaste momenten:
Elke maand zitten we samen in Alkmaar.
Eén keer nemen we een hele dag. Buiten, alleen jij en ik.
En er is een dag met de andere mannen die dit jaar met me lopen.
En in de tijd daartussen ben ik er.
Een zware week. Een beslissing die je niet alleen wilt nemen. Er gebeurt iets in je bedrijf of iets tussen jou en je vrouw…
Dan app je me.
Altijd. Ik reageer op werkdagen. Misschien niet meteen, maar ik reageer altijd.
En dan kijken we wat er nodig is. Een appje terug. Een telefoontje. Een wandeling over het strand.
Ik ben er.
Daarom werk ik met twaalf mannen per jaar. Niet meer.
Investering: €25.000. Vooruit betaald in één keer of in twee termijnen.
Voor wie dit is
Dit is niet voor iedereen.
Het is voor de man die klaar is met omgaan. Die al veel begrijpt… en merkt dat begrijpen niets verandert. Die zijn vrouw, zijn kinderen en zijn bedrijf zo belangrijk vindt dat hij er alles voor doet. En die voelt dat juist dat hem wegtrekt.
Herken je jezelf hier niet in? Dan is het boek Vrij Leven een betere optie.
De eerst stap: de kernsessie
Als het klopt, voor jou en voor mij, nodig ik je daar uit om een jaar met me te lopen.
