Wat doe je als je hele situatie een zootje is?
Als je geen ruimte meer voelt voor jezelf?
Als je vastzit in omstandigheden waar je geen invloed op hebt, maar wél van afhankelijk bent?
Een cliënt van mij stelde me deze vraag. Hij belde me tussendoor. Niet om zijn hele situatie uitgebreid uit te leggen, maar met één simpele vraag:
“Bas, hoe ga ik hiermee om?
Het moment waarop je hoofd het overneemt
Wat er dan bijna altijd gebeurt, is dat je hoofd meteen in een bepaalde logica schiet.
Een soort automatische manier van denken:
Als het zo gaat, dan kan ik me niet goed voelen.
Als ik geen grip heb op de situatie, kan ik niet ontspannen.
Als het een puinhoop is, kan ik niet gelukkig zijn.
Alsof het leven werkt volgens een keuzemenu.
Alsof het altijd het één of het ander is.
Ik heb óf een rot situatie, óf ik voel me oké.
Ik heb óf veel aan mijn hoofd, óf ik ben ontspannen.
Maar zo werkt je lichaam niet.
Zo werkt je systeem niet.
Zo werkt je hart niet.
Dit is hoe je denkt. Niet hoe je bent.
Je brein denkt in ‘of’. Je hart leeft in ‘en’.
Je brein is gebouwd om onderscheid te maken. Dat is handig. Dat is functioneel.
Maar het is niet de waarheid van je ervaring.
In je hart is het nooit of-of.
Het is altijd en-en.
In elke nare emotie is óók ruimte voor iets moois.
In elke moeilijke situatie is óók ruimte voor verbinding.
Een voorbeeld dat je meteen voelt
Stel je voor dat mijn vrouw — degene die het dichtst bij mijn hart staat — mij diep en intens kwetst. Wat voel ik dan?
Niet alleen boosheid.
Niet alleen pijn.
Ik voel boosheid en liefde.
Ik voel me gekwetst en verbonden.
Het is nooit één ding.
Het is en.
Zelfs bij een begrafenis zie je dit terug
Denk aan een begrafenis. De dochter van degene die is overleden vertelt een verhaal. Het raakt je tot in het diepste van je wezen. Je huilt mee, oprecht.
En in datzelfde verhaal vertelt ze een anekdote die zó herkenbaar en grappig is, dat je hard moet lachen.
Is dat raar?
Nee. Dat is menselijk.
Dat is hoe het leven werkt.
Het advies dat ik mijn cliënt gaf
Wat ik mijn cliënt heb meegegeven, was dit:
Ga de natuur in. En ga op zoek naar schoonheid.
Niet vaag. Niet zweverig. Heel concreet.
Ga kijken welke boom je het mooist vindt. Sta stil bij die boom. Kijk wat er mooi is aan de vorm, aan de bladeren, aan de manier waarop hij daar staat. Kijk daarna verder om je heen. Wat zie je nog meer aan schoonheid?
Het lijkt misschien een gekke opdracht, maar hier gebeurt iets essentieels.
Waar jij je aandacht op richt, groeit
Je brein werkt namelijk zo: waar jij je aandacht op richt, laat je systeem binnen. Alles waar je niet op focust, wordt gefilterd.
Hoe meer je focust op wat er fout gaat, hoe meer je ziet wat er fout gaat.
Hoe meer je focust op schoonheid, hoe meer schoonheid je gaat zien.
Niet omdat je jezelf iets aanpraat, maar omdat je brein zo gebouwd is.
Waarom natuur zo’n diepe werking heeft
Natuur werkt dieper dan denken. We kennen natuur al honderdduizenden jaren. Het zit in onze biologie.
De geluiden, de rust, het ontbreken van constante prikkels — daar ontspant je systeem van. Als je de stad in loopt, gaat je zenuwstelsel omhoog. Als je de natuur in loopt, zakt het.
En als je daar ook nog bewust op zoek gaat naar schoonheid — vogels, wind, bladeren, ruimte — dan verandert je hele systeem.
Niet mentaal.
Lichamelijk.
Zelfs in je slechtste momenten is er ruimte
Je gaat merken dat zelfs in je allerslechtste momenten nog steeds ruimte is voor ontspanning, verbinding en schoonheid.
Tenzij je je hart dichtzet.
Dat is ook een reactie. Een begrijpelijke reactie.
“Het is alleen maar slecht, dus ik sluit me af.”
Maar als je je hart sluit, voel je geen pijn meer — en ook geen liefde, geen steun, geen verbinding. Dan voel je uiteindelijk niets meer.
Zet je hart open
Mijn uitnodiging aan jou is simpel:
Zet je hart open.
Ga op zoek naar schoonheid.
Ga op zoek naar verbinding.
Ga op zoek naar liefde.
Niet omdat het ‘positief’ moet zijn, maar omdat het er al is.
Mijn cliënt heeft dit gedaan. Later vertelde hij me:
“Ik heb het gevonden.”
En jij?
Wat werkt voor jou op het moment dat je gespannen bent? Waar ga jij naartoe?
Voor mij is dat het bos om de hoek als ik snel rust wil, of het strand als ik echt diepe rust nodig heb.
Laat het me weten. Ik lees alle reacties.
